Het valt altijd tegen, die eerste trainingen van het nieuwe seizoen. Tong op de schoenen, hartslag naar tweehonderd en spierpijn tot in de kleine teen. Nog drie weken en dan moeten we er weer aan geloven. Een mogelijke oplossing om het aankomend leed wat te verzachten: niet de hele zomer enkel cocktails drinken en zonnebaden. Onze nieuwe trainer houdt ons scherp, probeert ons zelfs bang te maken. “Ik zou maar wat doen. Beter goed voorbereid, dan een slechte start,” gooide hij laatst in de groepsapp. Voor de vorm plaatste hij er wat vrolijke smileys achter, maar de boodschap was duidelijk. Lees verder →

Ineens zag ik ze weer, ik was ze bijna vergeten. Ik wist destijds niet zo goed waar ik ze laten moest en zette ze daarom maar in het schuurtje bij ons in de tuin. Daar zouden ze niemand in de weg staan. Maar toen ik gisteren het oud papier opruimde, zag ik ze dus plotseling weer. Twee grote, witte sportschoenen. De maat is onleesbaar geworden – ze zijn duidelijk niet de nieuwste meer – maar ik schat zo’n 45, 46. Erin zitten twee, van oorsprong ook witte, sportsokken, die niet meer zo fris ogen. Hoogstwaarschijnlijk van dezelfde eigenaar. Lees verder →

Wat zal Andrea Canadija een beroerde nacht achter de rug hebben. De handbalster van het Macedonische Vardar kon gisteravond met een niet te missen doelpunt haar club in de race houden voor de Champions League-titel. Maar op 27-26 en met nog drie seconden in de verlenging te gaan, miste ze toch. Vanaf zes meter, zonder een verdedigster in de buurt en enkel een doel van twee bij drie meter en een doelvrouw voor zich. Met een fantastische Hampelmann (zo voer je die dus uit!) werd keepster Éva Kiss van het Hongaarse Györi  de matchwinner van een weergaloze pot handbal. Lees verder →

‘Hop, hop, hop, let eens op. Let eens op. Let eens o-ho-op.’ Menig volkszanger zou op een piratenfestijn de tent platspelen met deze diepgaande songtekst. Hij kwam mij zomaar ter ore in sporthal de Haambrink in Mariaparochie. Als verslaggever van de Stentor kom je nog eens ergens. Zaterdag werd daar de kampioenswedstrijd tussen thuisploeg Krekkers en WSV gespeeld. Volleybal, 1^e divisie, vrouwen. Een mooie pot met echt goed volleybal, waarbij de titel al na één set opgeëist werd door de bezoekers uit Warnsveld. Lees verder →

De afgelopen twee weken is er geen nacht voorbijgegaan waarin ik niet plotseling rechtop in mijn bed zat. Trillend van angst, met het zweet op m’n rug, hartslag boven de tweehonderd. Lees verder →

Ik geloof nog wel dat ze kunnen achterhalen hoe oud ik ben en wat ik voor de kost doe. Maar zouden Mark en Rámon van 3FM er ooit achter komen wat mijn woonplaats is? In hun dagelijkse spelletje Wie hangt er aan de lijn? proberen de dj’s met enkele korte vragen te achterhalen wat de leeftijd, woonplaats en het beroep is van de luisteraar die ze aan de telefoon hebben. In mijn hoofd doe ik altijd mee. Zouden ze iets met mijn antwoorden kunnen? Lees verder →

Er zijn personen die beweren dat vrouwen maar een recht hebben. Nu beticht mijn vriend mij weleens van feminisme, dus je snapt dat ik me niet bepaald kan vinden in die uitspraak. Aan de andere kant, ik stel mensen niet graag teleur. En daarom dook ik gisteren maar weer de keuken in voor het bereiden van een verantwoorde maaltijd. Handen uit de mouwen en ballen draaien. Toen de negen balletjes gemoedelijk lagen te pruttelen in de jus hoorde ik de stem van Ruud de Wild op radio 2. Hij besprak met zijn sidekick de Week zonder Vlees die zojuist begonnen was. Daar sta je dan in je gestreepte schort de gehaktballen om te draaien. Half-om-half nog wel. Lees verder →

Je kon niet om ze heen de afgelopen weken. Met 229 in totaal zaten ze op de tribune bij het shorttrack, kunstschaatsen of een van de andere olympische wintersporten. Zorgvuldig geselecteerd – op uiterlijk, maar vooral ook of zij én hun families wel de juiste ideologie aanhangen – deden de Noord-Koreaanse cheerleaders precies wat Kim Jung-un van hen verlangde. Lees verder →